Szeptuchowanie to nie zabawa! Jaga, Katarzyna Berenika Miszczuk.

"Jaga"
Katarzyna Berenika Miszczuk.
Cykl Kwiat Paproci (0.5)


Wydawnictwo W.A.B
Liczba stron: 416
Okładka miękka ze skrzydełkami

Dodatek do serii "Kwiat Paproci", w którym to Baba Jaga, opowiada Gosławie o swej młodości, w jaki sposób przejęła schedę po babce, o problemach, przez jakie musiała przebrnąć na początku swej przygody w Bielinach, jakie niebezpieczeństwa czyhały na nią, z jakimi demonami, jako Szeptucha musiała się zmierzyć...

"-Mógłbyś zrobić teraz coś boskiego, wiesz... zapłonąć, zacząć błyszczeć, urosnąć?- Poprosiłam.
-Mam zrobić przedstawienie?- Zapytał zdziwiony.
- Tak.- Potwierdziłam.
-Po co?
-Bo on mi nie wierzy, że przyprowadziłam boga, a ja mam ochotę sprawić, żeby zlał się w majtki ze strachu!"

I choć w tej książce widać progres autorki, przygody Jagi były ciekawe, wciągające, to jednak zabrakło mi historii braci, związku z Mszczujem czy konfliktu ze Swarożycem. Dlatego liczę na kolejną część przygód Jarogniewy (i oby nie jedną).

Jak się tak zastanowić, to ta jedna książka o Jadze była lepsza, niż cały cykl Kwiatu Paproci (może to przez moją niechęć do Gosławy...).Myślę też, że nawet osoby, które nie znają poprzednich tomów nic nie stracą. I nawet bym się za nie nie zabierała...

Jarogniewa, młoda, uparta Szeptucha przyjeżdża do Bielin, dziedzicząc schedę po swej babce. Jednak, gdy dociera na miejsce, czeka ją niemiła niespodzianka, ktoś okradł chatkę Baby. Jednak kobieta wyrusza na Jasną górę,aby celebrować Noc Kupały, tam poznaje inne Szeptuchy i Wróżów, między innymi Mszczuja, z którym będzie współpracować. Jednak nie zapomina o krzywdzie, którą jej wyrządzono, a w zasadzie pamięci jej babci. Rzuca klątwę na złodziei ,czym tylko wzbudza jeszcze większą niechęć mieszkańców. Na domiar złego po Bielinach zaczyna krążyć coraz więcej demonów, coraz więcej ludzi ginie, a Jarogniewa ma nie lada zagadkę, jak ten problem rozwiązać...
Bestiariusz Słowiański wypływa z powieści, poznajemy coraz więcej upiorów, między innymi wilkołaka, biesa, Cichą...
Jarogniewa jest bardzo barwną postacią, twardo stąpa po ziemi, wie, czego chce, a mężczyzn trzyma na dystans, miłością darzy jedynie Felusia.

Książkę na pewno polecam, bardzo mi się podobała i liczę na kolejne tomy! Kwiat Paproci nie może się skończyć "Tak po prostu". Poza tym opowieść skończyła się tak, jakby zapowiadała następne.